5657 شكر النّعم عصمة من النّقم . شكر نعمتها نگاهداريى است از عقوبتها ، يعنى نگاهدارنده است از آنها ، آن چنان كه گويا عين نگاهدارى از آنها شده « 1 » . 5658 شكر الاله يدرّ النّعم . شكر خداى معبود روان مىسازد نعمتها را . 5659 شكر النّعمة يقضى بمزيدها ويوجب تجديدها . شكر نعمت حكم ميكند بزيادتى آن وواجب مىسازد تازه گردانيدن آنرا ، يعنى سبب زيادتى آن نعمتي كه داده شده مىگردد وباعث تازه گردانيدن نعمتهاى ديگر نيز مىشود ، وممكن است كه مراد به « تازه گردانيدن آن » همان زياد گردانيدن آن باشد چه زيادتى تازه ايست كه داده مىشود وبنا بر اين تأكيد سابق خواهد بود . 5660 شكر النّعمة أمان من تحويلها وكفيل بتأييدها . شكر نعمت ايمنى است از تغيير دادن آن ، ودر عهده گيرنده ايست دوام وپايندگى آن را . 5661 شكر المؤمن يظهر في عمله . شكر مؤمن ظاهر مىشود در عمل أو ، چه طاعات وعبادات أو همه شكريست كه بدل وزبان وأركان از أو بعمل آيد . 5662 شكر المنافق لا يتجاوز لسانه . شكر منافق در نمىگذرد از زبان أو ، يعنى همين بزبان شكري مىگويد وشكر أو

--> ( 1 ) يعنى براي مبالغه مصدر بجاى مشتقّ گذاشته شده است از قبيل « زيد عدل » اى عادل ، ونعت بمصدر از قواعد مسلمهء معروفه در لغت عرب وثابته در علم نحو است ، ابن مالك در باب نعت از ألفيه گفته ، « ونعتوا بمصدر كثيرا * فالتزموا الافراد والتذكيرا »